ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1373 -1306 ق)، عالم دینى، مدرس و زاهد. در طایفه معروف میرزا سیدهاشم در محله درب سید از محلات فروشان سده اصفهان به دنیا آمد و در همان جا نشو و نما یافت. سپس به اصفهان رفت و ملازم دائى خود، علامه میرزا عبدالرحیم، شد و مقدمات را نزد او خواند و آنگاه در 1328 ق عازم نجف گشت و به محضر درس ملا محمدكاظم خراسانى راه یافت. پس از او در حوزه‏ى درس فقه و اصول شیخ على گنابادى و شیخ اسماعیل محلاتى و میرزاى نایینى و شیخ آقا ضیاءالدین عراقى شركت كرد. او رجال را نزد سید ابوتراب خوانسارى و معقول را در خدمت شیخ عبدالحسین رشتى و سید محمدحسین بادكوبه‏اى فراگرفت. در نجف درگذشت و در صحن علوى دفن شد. از آثارش: «تقریرات» استادانش در فقه و اصول و حكمت؛ رسائل مستقل ناتمام در فقه و اصول.[1] سید اسماعیل بن سید حسن بن سید اسماعیل بن رضا بن هاشم بن محمد شفیع بن عبدعلى بن ملك بن حبیب بن فصیح بن ابراهیم بن كریم بن ركن‏الدین بن زین‏الدین بن صالح بن عیسى بن حسن بن احمد بن یحیى بن ابراهیم بن حسن بن عبداللَّه بن الامام موسى الكاظم (ع) از بیتى كه در اصفهان معروف به طائفه (میرزا سیدهاشم) عالمى جلیل و مدرسى فاضل و ورعى پرهیزكار بوده است. وى در سال 1306 ق در محله درب سید از محلات فروشان (خمینى‏شهر) متولد شده و پس از پرورش در آنجا به اصفهان آمده و ملازمت دائى خود علامه میرزا عبدالرحیم را اختیار و به تحصیل مقدمات پرداخته و پس از آن در سال 1328 ق در سن 222 سالگى مهاجرت به نجف اشرف نموده و از محضر علامه ملامحمد كاظم خراسانى و آقا شیخ على گنابادى و علامه شیخ اسماعیل محلاتى و میرزا محمدحسین نائینى و شیخ آقاضیاءالدین عراقى و در رجال از آقاسید ابوتراب خونسارى و در معقول از علامه آقا شیخ عبدالحسین رشتى و آقا سید محمدحسین بادكوبه‏اى استفاده نموده تا به مدارج عالیه در معقول و منقول رسیده است. تقریراتى در فقه و اصول و غیر آن دارد وى در نجف اشرف بیمار شده و در پنجم ماه شوال 1373 ق به اجدادش ملحق و در صحن مطهر نزدیك مقبره معین التجار اصفهانى مدفون گردیده است.